เคลือบฟลูออไรด์
การป้องกันฟันผุ เสริมเคลือบฟันให้แข็งแรงด้วยฟลูออไรด์ โดยทั่วไปการเคลือบฟลูออไรด์เป็นทันตกรรมป้องกันเพื่อป้องกันฟันผุ ฟลูออไรด์มีอยู่แล้วตามธรรมชาติ และคนทั่วไปได้รับฟลูออไรด์บ้างจากอาหาร น้ำ และอาหารเสริม ฟลูออไรด์ในอาหารพบได้ในชา ปลาที่กินได้ทั้งกระดูก และนมผงสำหรับทารกบางชนิด
ประโยชน์ของฟลูออไรด์
สิ่งที่ฟลูออไรด์ทำคือช่วยคืนแร่ธาตุให้กับผิวฟัน ซึ่งแบคทีเรียอาจกัดกร่อนเคลือบฟันได้ ฟลูออไรด์มีเป้าหมายเพื่อป้องกันฟันผุ ชะลอการเกิดฟันผุ หรือหยุดการผุไม่ให้แย่ลง ฟลูออไรด์เป็นแร่ธาตุจากธรรมชาติที่ช่วยบำรุงเคลือบฟันให้แข็งแรงและต่อสู้กับแบคทีเรียที่เป็นอันตรายต่อเหงือกและฟัน
เคลือบฟลูออไรด์
เมื่อคุณไปพบทันตแพทย์เพื่อตรวจสุขภาพตามปกติ นอกจากการทำความสะอาดฟันโดยผู้เชี่ยวชาญแล้ว ทันตแพทย์ของคุณอาจแนะนำการรักษาด้วยฟลูออไรด์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากคุณมีความเสี่ยงสูงต่อฟันผุ
ในการเคลือบฟลูออไรด์โดยทันตแพทย์ ทันตแพทย์อาจใช้ฟลูออไรด์ความเข้มข้นสูงในรูปแบบเจล วาร์นิช หรือน้ำยาบ้วนปาก โดยทาด้วยสำลีพันก้าน แปรง ใส่ถาดครอบฟัน หรือให้บ้วนปาก ใช้เวลาเพียงไม่กี่นาที หลังทำควรงดรับประทานอาหารและเครื่องดื่มทุกชนิดเป็นเวลา 30 นาที เพื่อให้ฟลูออไรด์ซึมเข้าสู่ฟันได้เต็มที่
- แรกเกิดถึง 3 ปี: 0.1 ถึง 1.5 มิลลิกรัม (มก.)
- อายุ 4 ถึง 6 ปี: 1 ถึง 2.5 มก.
- อายุ 7 ถึง 10 ปี: 1.5 ถึง 2.5 มก.
- วัยรุ่นและผู้ใหญ่: 1.5 ถึง 4 มก.
การดูแลหลังเคลือบฟลูออไรด์
คำแนะนำในการดูแลทั่วไปหลังจากรักษาด้วยฟลูออไรด์ ได้แก่
- สำหรับผู้ใหญ่ ควรงดรับประทานอาหารและเครื่องดื่มประมาณ 30 นาทีหลังทำ สำหรับเด็กที่ทาฟลูออไรด์วาร์นิชและจำเป็นต้องรับประทานอาหารหลังทำ ควรให้อาหารอ่อนเท่านั้น และหลีกเลี่ยงอาหารหรือเครื่องดื่มร้อน
- ทันตแพทย์เด็กอาจแนะนำให้รอสักระยะก่อนแปรงฟันสำหรับเด็กที่เพิ่งเคลือบฟลูออไรด์
- หมั่นดูแลสุขภาพฟันของคุณและฟันของลูกด้วยการแปรงฟัน ใช้ไหมขัดฟัน และรับประทานอาหารที่ดีเป็นประโยชน์
คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับฟลูออไรด์และฟันตกกระ (ฟลูออโรซิส)
ฟลูออไรด์มีผลข้างเคียงหรือไม่?
ฟลูออไรด์มากเกินไปอาจทำให้เกิดภาวะแทรกซ้อนทางลบ แม้ว่าในปัจจุบันจะพบได้น้อยมาก แต่ผลข้างเคียงของการใช้ยาฟลูออไรด์เกินขนาดอาจรวมถึง:
• จุดสีขาวบนฟันแท้
• ปัญหาเกี่ยวกับสภาวะสมดุลของกระดูก
• คราบและหลุมบนฟัน
• ทำให้กระดูกที่มีความหนาแน่นมากอ่อนแอลง
ด้วยเหตุนี้ ยาสีฟันสำหรับเด็กจำนวนมากจึงไม่มีฟลูออไรด์ เก็บอาหารเสริมฟลูออไรด์ให้พ้นมือเด็กเสมอ และปรึกษาทันตแพทย์ของคุณเกี่ยวกับปริมาณฟลูออไรด์ที่เหมาะสมสำหรับคุณและครอบครัว
ลูกของฉันควรใช้ฟลูออไรด์มากแค่ไหน?
สำหรับเด็กอายุต่ำกว่า 3 ปี หากใช้ยาสีฟันผสมฟลูออไรด์ ควรแปรงฟันโดยมีผู้ใหญ่ดูแลอย่างใกล้ชิด และทายาสีฟันผสมฟลูออไรด์เพียงบางๆ ขนาดไม่เกินเมล็ดข้าว หากยาสีฟันที่ใช้ไม่มีฟลูออไรด์ ให้ไปหากุมารแพทย์เพื่อตรวจสอบปริมาณฟลูออไรด์ที่เหมาะสมจากแหล่งอื่นๆ สำหรับเด็กอายุ 3 ถึง 6 ปี แนะนำให้ใช้ยาสีฟันผสมฟลูออไรด์ขนาดเท่าเมล็ดถั่ว คุณควรแน่ใจว่าพวกเขาจะคายยาสีฟันออกมาเสมอขณะแปรงฟัน
ฟลูออไรด์วานิชปลอดภัยหรือไม่?
ฟลูออไรด์เป็นแร่ธาตุที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ ปลอดภัยและใช้โดยทันตแพทย์และแพทย์ทั่วโลกเพื่อช่วยป้องกันฟันผุในเด็ก อย่างไรก็ตาม ใช้เพียงเล็กน้อยเสมอและไม่ถูกกลืนกิน
สาเหตุของฟลูออโรซิสคืออะไร?
ฟลูออโรซิสเกิดจากการกินฟลูออไรด์มากเกินไประหว่างการสร้างเคลือบฟัน ซึ่งหมายความว่ามีการบริโภคฟลูออไรด์มากเกินไปก่อนอายุ 8 ปีในขณะที่ฟันแท้ยังคงสร้างอยู่ซึ่งนำไปสู่การลดแร่ธาตุของเคลือบฟัน ดังนั้นควรแน่ใจว่าเด็กบ้วนยาสีฟันผสมฟลูออไรด์และไม่กลืนยาสีฟันเข้าไป
ฉันจะปกป้องฟันของลูกอย่างไรไม่ให้มีฟลูออโรซิส?
ฟลูออไรด์มีประโยชน์ต่อลูกของคุณในการเสริมความแข็งแรงของฟันและป้องกันฟันผุ
• ใช้ยาสีฟันผสมฟลูออไรด์วันละ 2 ครั้ง (แตะบางๆ สำหรับเด็กอายุต่ำกว่า 3 ปี และขนาดเท่าเมล็ดถั่วสำหรับเด็กอายุมากกว่า 3 ปี)
• เด็กอายุต่ำกว่า 6 ปีไม่ควรใช้น้ำยาบ้วนปาก
• สอนให้เด็กบ้วนยาสีฟันส่วนเกินทิ้ง ไม่กลืน
ให้ลูกดื่มน้ำที่มีฟลูออไรด์
• พาลูกพบทันตแพทย์เป็นประจำตั้งแต่อายุครบ 1 ขวบ คุณสามารถปรึกษาทันตแพทย์เด็กเพื่อรับคำแนะนำเรื่องสุขภาพช่องปาก
คุณสามารถสอบถามปริมาณฟลูออไรด์ที่แนะนำกับทันตแพทย์ได้
การรักษาฟลูออโรซิสแบบใดบ้าง?
ปัญหาฟันตกกระ (ฟลูออโรซิส) สามารถแก้ไขได้ด้วยทันตกรรมเพื่อความสวยงามหลายวิธี ได้แก่
• ฟอกสีฟัน
• บอนดิ้ง (อุดเสริมแต่งฟันด้วยคอมโพสิต)
• วีเนียร์คอมโพสิตและไฮบริดวีเนียร์
• วีเนียร์พอร์ซเลน
• ครอบฟัน
ทางเลือกในการรักษาฟันตกกระขึ้นอยู่กับความรุนแรงของอาการ ผลลัพธ์ที่คุณคาดหวัง และงบประมาณ ตัวอย่างเช่น การฟอกสีฟันอาจเหมาะกับบางรายที่เป็นไม่มาก แต่ในบางรายการฟอกสีฟันอาจทำให้จุดขาวเห็นชัดขึ้นชั่วคราวหรือทำให้ดูแย่ลง แนะนำให้ปรึกษาทันตแพทย์ด้านความสวยงามแทนการวินิจฉัยด้วยตนเอง